صالحی امیری: همه شهرهای کشور به مراکز تخصصی صنایع‌دستی نیاز دارند

به گزارش خبر حرفهای از ایرنا، سید رضا صالحی امیری روز یکشنبه ۱۰ خرداد در نشست مشترک با شهرداران کلان‌شهرهای کشور با هدف هم‌افزایی برای توسعه پایدار اقتصاد شهری، صیانت از میراث تاریخی و تقویت زیرساخت‌های گردشگری که در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد، اظهار داشت: مهم‌ترین چالش حوزه صنایع‌دستی، موضوع فروش و بازاریابی است. بازارچه‌ها و مراکز عرضه صنایع‌دستی می‌توانند نقش مؤثری در توسعه بازار داخلی ایفا کنند و در حوزه بازارهای بین‌المللی نیز بهره‌گیری از ظرفیت استارت‌آپ‌ها و فناوری‌های نوین، در دستور کار وزارتخانه قرار دارد.

وی با توجه به تجربه موفق همکاری با مدیریت شهری تهران تصریح کرد: در پایتخت به توافقات ارزشمندی دست یافته‌ایم که می‌تواند به عنوان الگویی موفق برای سایر کلان‌شهرهای کشور مورد استفاده قرار گیرد. آمادگی داریم با همکاری شهرداران و از طریق تعامل مستقیم با معاونت‌های تخصصی وزارتخانه، زمینه دستیابی به تفاهم های مؤثر و پایدار در حوزه‌های مختلف را فراهم کنیم.

صالحی امیری ابراز امیدواری کرد: با تداوم گفت‌وگوهای نهادمند، تقویت روحیه همکاری و شکل‌گیری ادبیات مشترک میان مدیریت شهری و وزارت میراث‌فرهنگی، مسیر توسعه متوازن، صیانت از هویت تاریخی شهرها و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان با شتاب بیشتری دنبال شود.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی همچنین با تاکید بر ضرورت شکل‌گیری سازوکارهای نهادمند برای حل مسائل میان مدیریت شهری و نهادهای حاکمیتی، گفت: توسعه متوازن شهرها زمانی محقق می‌شود که منافع مردم و حاکمیت در یک منظومه مشترک تعریف شود.

صالحی‌امیری با تبیین ضرورت شکل‌گیری ادبیات مشترک میان مدیریت شهری و نظام حکمرانی میراث‌فرهنگی، اظهار داشت: نقطه آغاز هرگونه حل مسئله، دستیابی به وفاق و تفکیک دقیق موضوعات از یکدیگر است. تجربه حکمرانی نشان داده است که هیچ مسئله‌ای وجود ندارد که از مسیر گفت‌وگو، تفاهم و اراده مشترک قابل حل نباشد.

وی با تشریح سه رکن اساسی تعامل سازنده میان دستگاه‌ها افزود: نخستین شرط موفقیت، وجود اراده برای حل مسئله است؛ دومین اصل، پذیرش منطق گفت‌وگو بر پایه برابری و احترام متقابل است و سومین اصل، لحاظ هم‌زمان منافع مردم و حاکمیت در فرآیند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری است.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با تاکید بر جایگاه مدیریت شهری در دفاع از حقوق عمومی تصریح کرد: شهرداران هم حق و هم وظیفه دارند از منافع مردم دفاع کنند، اما در کنار آن باید صیانت از حقوق حاکمیت نیز مورد توجه قرار گیرد. منطق تعامل، دستیابی به نقطه‌ای مشترک برای تأمین منافع ملی و عمومی است.

صالحی‌امیری مهم‌ترین دغدغه خود را جلوگیری از تضعیع حقوق مردم دانست و گفت: همان‌گونه که ما نباید اجازه دهیم حقوق مردم تضعیف شود، مدیریت شهری نیز باید مراقبت کند که حقوق و الزامات حاکمیتی مورد خدشه قرار نگیرد. این نگاه متوازن، زیربنای حکمرانی کارآمد و توسعه پایدار خواهد بود.

وی با توجه به سازوکار پیشنهادی برای حل مسائل مشترک میان وزارت میراث‌فرهنگی و شهرداری‌ها خاطرنشان کرد: دو سطح برای پیگیری و حل موضوعات تعریف می‌شود؛ سطح نخست در استان‌ها و با محوریت استانداران، مدیران‌کل میراث‌فرهنگی و شهرداران خواهد بود و پس از جمع‌بندی و دستیابی به توافقات اولیه، موضوعات در سطح ملی و در ستاد وزارتخانه با حضور اینجانب و معاونان ذی‌ربط بررسی و نهایی خواهد شد.

وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با تاکید بر اینکه تمام مسائل قابلیت مذاکره و دستیابی به راه‌حل دارند، پیشنهاد کرد، مجمع شهرداران کلان‌شهرهای کشور سازوکاری منظم برای مکاتبات، تبادل دیدگاه‌ها و پیگیری موضوعات مشترک با وزارتخانه ایجاد کند.

صالحی امیری ادامه داد: کاهی در فرآیند تعامل لازم است به نفع مردم انعطاف نشان دهیم و در برخی موارد نیز مدیریت شهری به منظور رعایت مصالح و الزامات حاکمیتی همراهی بیشتری داشته باشد. زمانی می‌توان به درک مشترک رسید که همه بازیگران در یک زمین مشترک و با تصویری واحد از مسئله به گفت‌وگو بنشینند.

وی با تاکید بر ضرورت صیانت از هویت تاریخی شهرها گفت: توسعه شهری نیازمند مرزبندی‌های روشن و ضوابط مشخص است. هویت تاریخی شهرها بر پایه شواهد، مطالعات و کاوش‌های باستان‌شناختی شکل گرفته و این سرمایه تمدنی باید در تمامی برنامه‌های توسعه شهری مورد توجه قرار گیرد.

صالحی امیری اختلاف دیدگاه میان دستگاه‌ها را امری طبیعی دانست و افزود: آنچه اهمیت دارد اصلاح ذهنیت‌ها و دستیابی به درک مشترک از مسائل است. گفت‌وگوی دوجانبه، بهترین مسیر برای تعیین خطوط قرمز، رفع سوءبرداشت‌ها و رسیدن به تفاهم پایدار است.

وی تاکید کرد: توافق به معنای تعامل سازگارانه در راستای تأمین منافع مردم و حاکمیت است. مسائل هر شهر ویژگی‌ها و اقتضائات خاص خود را دارد و نمی‌توان برای همه شهرها نسخه‌ای واحد پیچید. باید شهر به شهر پیش رفت و راه‌حل‌های متناسب با شرایط هر منطقه را طراحی کرد.